Δευτέρα 2 Απριλίου 2012

ΣΠΙΘΕΣ ΚΑΤΩ ΑΠΟ ΤΙΣ ΣΤΑΧΤΕΣ

Ο κατά τo Ευαγγέλιο  Λουκά                                                     και του Κορανίου

ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΜΟΣ                                                 της ΠΑΡΘΕΝΟΥ ΜΑΡΙΑΣ

το άρθρο με την παραπάνω επικεφαλίδα γράφτηκε για το δίγλωσσο αραβο-ελληνικό μηνιαίο περιοδικό « ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ –الحضارة    » τεύχους Μαρτίου 1982, του οποίου ήμουν τότε βασικός αρθρογράφος και αρχισυντάκτης του αραβικού μέρους του.

ήθελα τότε να επισημαίνω με το άρθρο μου την ιστορική προσέγγιση, θρησκευτική και πολιτιστική μεταξύ των ρωμιών χριστιανών της περιοχής της καθ’ ημάς Ανατολής και των μουσουλμάνων αράβων της πρώτης κοιτίδας τους, δηλαδή, της αραβικής χερσονήσου. Δυστυχώς ο ιδρυτής και ιδιοκτήτης του περιοδικού, Λίβυος υπήκοος, ελληνομαθής απόφοιτος της σχολής υπαξιωματικών του ελληνικού πολεμικού ναυτικού, αντέδρασε σφόδρα, φοβούμενος την θρησκευτική σύγχυση των αράβων μουσουλμάνων αναγνωστών.

Στην συγγραφή του παρόντος άρθρου ακολούθησα την παραθετική μεθοδολογία της συγκριτικής αντιπαραβολής των σχετικών ευαγγελικών ρητών των Ευαγγελιστών Λουκά κυρίως και του Ματθαίου δευτερευόντως . αντιπαραθέτοντας τα σχετικά εκείνα του Κορανίου των  ΣΟΥΡΑ               « Αλ –ΟΥΜΡΑΝ , της πατριάς δηλ. ΟΥΜΡΑΝ και  ΜΑΡΙΑΜ » .

Στο μεν ελληνικό κείμενο έλαβα υπόψη μου τις μεταφράσεις της Κ.Δ και του Κορανίου στην νεοελληνική,  στο  δε αραβικό κείμενο α) τα μεν ευαγγέλια από την επίσημη αραβική μετάφραση της Κ.Δ. της ΠΑΥΛΙΑΝΗΣ Ρ/καθολικής έκδοσης του Λιβάνου και β ) το δε Κοράνιο από το αραβικό πρωτότυπο σε σύγχρονη ορθογραφία.

 

Από το κατά Λουκάν στίχ. 5. 16
Προαναγγελία της γεννήσεως του Προδρόμου
Έζησε κατά της ημέρας του ηρώδου του βασιλέως της Ιουδαίας  κάποιος ιερεύς που ελέγετο Ζαχαρίας, από την τάξιν των λειτουργών του ναού, η οποία κατήγετο από τον ιερέα Αβιά. Και γυναίκα του ήτο από τους απόγονους του Ααρών, και το όνομά της ήτο Ελισάβετ. 6 . ήσαν δε και οι δυο ενάρετοι ενώπιον του Θεού, ο οποίος ερευνά και γνωρίζει τας καρδίας όλων, και επολιτεύοντο σύμφωνα με όλας εν γένει τας εντολάς και τα παραγγέλματα του Κυρίου, άμεπτοι εις όλα και ελεύθεροι από κάθε σοβαράν ενοχήν. 7. Και δεν είχαν τέκνον, διότι η Ελισάβετ ήτο στείρα, επί πλέον δε και οι δυο ήσαν αρκετά προχωρημένοι εις τας ημέρας της ζωής των. 8 . Ενώ δε ο Ζαχαρίας, ετέλει ενώπιον του Θεού  την ιερατικήν του λειτουργίαν  κατά την σειράν της τάξεως και πατριάς των ιερέων, εις την οποίαν ανήκε, συνέβη το εξής : 9. Σύμφωνα προς την κρατούσαν μεταξύ  του ιερατείου συνήθειαν του να εκλέγεται δια κλήρου ο ιερεύς, ο οποίος θα προσέφερε το θυμίαμα, έλεχεν εις τον Ζαχαρίαν ο κλήρος να   έμβει εις τον ναόν του Κυρίου                                                                                                                                       
Από το Κοράνιο Κεφ. Γ΄
Πατριά ΑΛ- ΟΜΡΑΝ     
31. Η σύζυγος του Ομράν προσευχήθηκε έτσι στον ουρανόν; Κύριε, σου αφιέρωσα τον καρπό της κοιλίας μου, δέξου τον με καλοσύνη, ω συ που τα γνωρίζεις και τα ακούς όλα. Όταν γέννησε προσέθεσε : Κύριε , έφερα στον κόσμο μια κόρη ( ο Θεός ήξερε τι έφερε στο φως χαρακτηριστικά γνωρίσματα ξεχωρίζουν τα δυο φύλα ) την ωνόμασα Μαριάμ. Την θέτω υπό την προστασία σου, αυτήν και τους απογόνους αυτής, για να την προστατεύεις από τις πανουργίες του σατανά. 32. Ο Κύριος δέχτηκε ευνοϊκά την προσφορά σου και έκαμε την Μαριάμ να παραγάγει έναν πολύτιμο καρπό. Ο Ζαχαρίας την  πήρε υπό την επιτήρησή του. κάθε φορά που πήγαινε να την επισκεφθεί, στο ιδιαίτερο διαμέρισμά της, έβλεπε τροφή κοντά της. Από πού σου έρχεται αυτή η τροφή , την ρωτούσε ;   η Μαριάμ απαντούσε


 και να προσφέρει θυμίαμα επί του θυσιαστηρίου των θυμιαμάτων. 10. Και όλον το πλήθος του λαού ευρίσκετο συναθροισμένον και προσηύχετο εκεί. Έξω εις τα προαύλια του ναού την ώραν , που εκαί το θυμίαμα .11. εφανερώθη δε εις αυτόν άγγελος Κυρίου, ο οποίος εστέκετο εις τα δεξιά του θυσιαστηρίου., επί του οποίου έκαιαν το θυμίαμα. 12. Και εταράχθη ο Ζαχαρίας, όταν τον είδε. Και φόβος  εκυρίευσεν αυτόν. 13. Του είπε δε ο άγγελος, μη φοβάσαι,Ζαχαρία.Τουναντίον  χαίρε, διότι εισακούσθη από τον Θεόν η παράκλησις, την οποίαν πολλάς φοράς έως τώρα έκαμες. Και η γυναίκα σου η Ελισάβετ θα σου γεννήσει τέκνον, και θα καλέσεις το όνομά του Ιωάννην. 14.και θα δοκιμάσεις χαράν και αγαλλίασιν και πολλοί όταν θα ακούσουν το Κήρυγμά του θα χαρούν δια την γέννησίν του . 15) θα προκληθή δε η μεγάλη αυτή χαρά , διότι θα είναι πραγματικώς μέγας άνθρωπος, από αυτόν τον κύριον ,αναγνωρισμένος τοιούτος, και δεν θα πίει    οίνον ή άλλο μεθυστικόν  ποτόν. Και θα του δοθούν άφθονα τα χαρίσματα του Αγ. Πνεύματος από αυτόν ακόμη τον καιρόν, που θα είναι εις την κοιλίαν της μητέρας του…

:είναι μια ευεργεσία του ουρανού, τρέφει άφθονα όσους θέλει  33) Ο Ζαχαρίας άρχισε να προσεύχεται και φώναξε : Κύριε … άνοιξέ μου τους θησαυρούς της αφθονίας σου. Δώσε μου ένα ευλογημένο παιδί. Ω εσύ που εισακούς τις δεήσεις μας ! ο άγγελος του εφώναξε ενώ προσευχόταν στο θυσιαστήριο. 34 ) ο ύψιστος , του είπε ο άγγελος, σου αναγγέλλει τη γέννηση του Ιωάννη , που θα επικυρώσει την αλήθεια του ρήματος του Θεού. 35) κι από πού θα μου έρθει αυτό το παιδί; απήντησε ο Ζαχαρίας. Τώρα πια γέρασα κι η γυναίκα μου είναι στείρα. Ο άγγελος του αποκρίθηκε : ο Θεός κάμνει ότι του αρέσει. 36 ) δώσε μου ένα σημείο, ξανά είπε ο Ζαχαρίας, και θα επικυρώσω την επαγγελία σου. Να αναλογίζεσαι πάντα τον Κύριο και να υμνείς το όνομα του νυχθημερόν. 37) ο άγγελος είπε στη Μαριάμ: ο Θεός σε διάλεξε, σε εξάγνισε, είσαι η εκλεκτή ανάμεσα σε όλες τις γυναίκες. 38 ) Να είσαι αφοσιωμένη στον Κύριο, λάτρευέ τον, να υποκλίνεσαι μπροστά του, με όλους τους θεράποντάς του. 39) Σου αποκαλύπτουμε αυτά τα μυστήρια.
18) και είπε ο Ζαχαρίας προς τον άγγελον. Με ποιον σημείον θα βεβαιωθώ περί  αυτού, που μου λέγεις. Φαίνεται τούτο απίθανον και απίστευτον, διότι εγώ είμαι γέρων και η γυναίκα μου είναι περασμένης ηλικίας. 19)  και ο άγγελος αποκρίθη και του είπε : εγώ είμαι ο Γαβριήλ, που παραστέκομαι εμπρός εις τον Θεόν, δια να τον υπηρετώ ως ένας από τους αρχαγγέλους του. και εστάλην από τον Θεόν να σου ομιλήσω και να σουφέρω τας       χαροποιούς αυτάς ειδήσεις. 20) και αφού ζητείς σημείον, ιδού, έχεις  θα είσαι βωβός και δεν θα μπορείς να ομιλήσεις μέχρι της ημέρας, που θα γίνουν αυτά, δηλαδή, η γέννησις του παιδιού και η ονομασία αυτού.







 Δεν ήταν καθόλου μαζί της όταν έριχναν την ιερή ράβδο, ποιος από αυτούς θα αναλάμβανε την ανατροφή της  Μαριάμ. Και αν δεν ήσουν ο μάρτυρας των φιλονικιών τους. 40) ο άγγελος είπε στην Μαριάμ : ο θεός αναγγέλλει το ρήμα του , θα ονομασθεί Ιησούς ο Μεσσίας, ο υιός της Μαριάμ, ο μέγας σε αυτόν τον κόσμο και στον άλλον, και ο έμπιστος του Υψίστου. 41) θα ακουστεί ο λόγος του στους ανθρώπους, από το λίκνο ως τα γεροντάματα, και θα ανήκει στους δικαίους. 42) Κύριε, απάντησε η Μαριάμ, πως θα αποκτήσω υιό, κανένας άνδρας δε με πλησίασε . έτσι, θα γίνει, απήντησε ο άγγελος. Ο Θεός δημιουργεί τα πλάσματά του κατά την βούλησή του, θέλει κάτι να υπάρξει, να γίνει, λέγει: γενηθήτω.. και γίνεται.  43) Θα του διδάξει την γραφή και τη σοφία, την πεντάτευχο και το ευαγγέλιο, θα τους πει: τα θεία θαύματα θα μαρτυρήσουν την αποστολή μου. Από τη λάσπη θα φτιάξω την μορφή ενός πτηνού.                                         




 Και σου επιβάλλεται η τιμωρία αυτή, επειδή δεν επίστευσες εις τους λόγους μου, οι οποίοι θα πραγματοποιηθούν, εξ ολοκλήρου εις τον καιρόν τους. 21) και ο λαός εν τω μεταξύ εξακολούθει να περιμένει τον Ζαχαρίαν, και ευρίσκοντο όλοι εις απορίαν διότι εβράδυνε και αργοπόρει ούτος μέσα εις τον ναόν. 22) Όταν δε ο Ζαχαρίας εβγήκεν από το θυσιαστήριο δεν ηδύνατο να τους ομιλήσει και να απαντήσει εις όσους τον ηρώτων δια την αργοπορίαν του. και κατάλαβαν , ότι είχεν ίδει οπτασίαν  μέσα εις τον ναόν , και αυτός  εξακολούθει να συνεννοείται με αυτούς δια νευμάτων και έμενε κωφός και άλαλος. 24) ύστερα δε από αυτάς τας ημέρας έμεινεν έγκυος η σύζυγός του η Ελισάβετ , και επί μήνας πέντε έκρυπτεν επιμελώς τον εαυτόν της από συστολήν  δια την εγκυμοσύνη της.                                                           



Και πορευθείς θα εμψυχωθεί από τη θέληση του Θεού. Θα θεραπεύσω εκ γενετής τυφλούς και λεπρούς, και με την άδεια του Θεού θα αναστήσω νεκρούς. Θα σας πω τι θα έχετε φάγει και τι έχετε κρυμμένο στα σπίτια σας. Κι όλα αυτά θα είναι σημάδια για σας, αν είστε πιστοί.













Ο Ευαγγελισμός της Παρθένου Μαρίας.
26) κατά δε τον έκτον μήνα από τον Θεόν ο άγγελος Γαβριήλ εις μιαν πόλιν της Γαλιλαίας, που ελέγετο Ναζαρέτ 27) Προς μιαν κόρην αρραβωνιασμένην προς άνδρα, του οποίου το όνομα ήταν Ιωσήφ. Και η κόρη αυτή κατήγετο από το γένος του Δαβίδ και το όνομα της κόρης ήταν Μαριάμ. 28) και αφού εμβήκεν ο άγγελος εις το δωμάτιον  της της είπε : Χαίρε συ, Η οποία έχεις λάβει πολλάς και εξαιρετικάς χάριτας από τον Θεόν. Ο Κύριος είναι μαζί σου και αυτός σε εχαρίτωσε. Έχεις ευλογηθεί συ, όσον καμμία άλλη από τας γυναίκας. 29) αυτή δε, όταν είδεν τον άγγελον, εταράχθη πολύ από τον λόγον που της είπε και εσκέπτετο  μέσα της, ποίαν σημασίαν και ποίον σκοπόν να είχεν ο χαιρετισμός αυτός. 30) και είπεν ο άγγελος εις αυτήν : μη φοβάσαι, Μαριάμ . Τουναντίον πρέπει να χαρείς, διότι εκρίθης αξία εξαιρετικής ευνοίας




. Δέκατο ένατο της ΣΟΥΡΑ ΜΑΡΙΑΜ
16 ) Ύμνησε την Κεφ Μαριαμ στο Κοράνιο, ύμνησε την ημέρα που απομακρύνθηκε από την οικογένειά της προς το μέρος της Ανατολής.
3) Κύριε, είπε, το σώμα μου έγινε  ανάπηρο. Άσπρα μαλλιά σκεπάζουν την κεφαλή μου. 4) ποτέ δεν ατύχησα στις παρακλήσεις που σου έκαμα. 5) φοβούμαι εκείνους, που θα κληρονομήσουν την  σειρά μου. Η γυναίκα μου είναι στείρα. Δώσε  μου έναν υιό, για να,συμπληρώσεις τις έννοιές μου. 7) Ζαχαρία, σου αναγγέλλουμε έναν υιό, που θα ονομασθεί  Ιωάννης 8) κανένας δεν είχε αυτό το όνομα πριν από αυτόν. 9) Κύριε απάντησε ο Ζαχαρίας, πως θα αποκτήσω αυτόν τον υιό , η γυναίκα μου είναι στείρα κι εγώ είμαι σε βαθιά  γεράματα. 11) Κύριε, προσέθεσε ο γέροντας, δώσε μου ένα σημάδι για εγγύηση της υπόσχεσής σου. Θα μείνεις βουβός , επί τρεις ημέρες , απάντησε ο άγγελος. 

Από τον Θεόν. 31) και ιδού η χάρις η εξαιρετική, που δεν την έλαβε ποτέ καμμία άλλη γυναίκα και την οποίαν μόνον εσί ηξιώθης να λάβης . θα συλλάβεις εις την κοιλίαν σου και θα γεννήσεις υιόν και θα καλέσεις το όνομά του Ιησού. 32) ούτος θα είναι μέγας και δια την αγιότητα και διά το αξίωμα του. και μολονότι διά της ενανθρωπίσεώς του θα εξομοιωθεί  προς τους ανθρώπους, θα αναγνωρισθεί Υιός του Θεού , του υψηλοτέρου και ανωτέρου από όλα και εξουσιάζοντος αυτά. Και θα τον ανυψώσει Κύριος ο Θεός και ως άνθρωπον. Και θα του δώσει τον θρόνον του προπάτρος του Δαβίδ. …34) είπε δε η Μαριάμ προς τον άγγελον : πως θα γίνει το πρωτοφανές και πρωτάκουστον αυτό και πως θα συλλάβω και θα γεννήσω αφού δεν γνωρίζω άνδρα; 35) και ο άγγελος απεκρίθη και της είπε: το Πνεύμα το Άγιον, που θα σε καθαρίσει από το προπατορικόν αμάρτημα και θα σε εξαγιάσει θα έλθει εις σε και δύναμις του Υψίστου θα ρίψει την δημιουργικήν και προστατευτικήν σκέπην της επί σου. Διά αυτό δε και το απολύτως αναμάρτητον και άγιον θα καλείται υιός Θεού.                                                                                                        

15) η ειρήνη ήταν μαζί του και όταν γεννήθηκε και όταν απέθανε . θα είναι μαζί του επίσης και κατά την ημέρα της ανάστασης του. 17) πήρε κρυφά ένα πέπλο για να καλυφθεί , και της αποστείλαμε τον Γαβριήλ, το πνεύμα μας, με μορφή ανθρώπου. 18) ο φιλεύσπλαχνος καταφυγή μου ! εφώναξε η Μαριάμ. Αν τον φοβάσαι. 19) είμαι ο απεσταλμένος του Θεού , είπε ο άγγελος. Έρχομαι να σου αναγγείλω έναν ευλογημένο υιό. 20) πως θα αποκτήσω αυτό το παιδί ; απάντησε η Παρθένος Μαριάμ, δε με έχει  πλησιάσει κανένας θνητός και μου είναι άγνωστη η αμαρτία. 21) έτσι, θα γίνει απάντησε ο άγγελος. Εγγύηση είναι ο λόγος του υψίστου. Του είναι εύκολο αυτό το θαύμα. Ο υιός σου θα γίνει το θαύμα και ευτυχία του κόσμου. Αυτή είναι η προσταγή του ουρανού. 22) συνέλαβε και απομακρύνθηκε σ’  ένα απόμερο τόπο.

Από τη συγκριτική αντιπαραβολή των κειμένων του κατά Λουκά Ευαγγελίου και των Σούρα Ομράν, Μπακκαρά και Μαριάμ του Κορανίου, περί του ευαγγελισμού του Ζαχαρία και της Μαρίας, διαπιστώνεται μια διηγηματική προσέγγιση στην εξιστόρηση του σχετικού γεγονότος αφενός, και διάσταση, όσον αφορά την δογματική ουσία του συμβάντος της σύλληψης του Ιησού χριστού.

Ο Ιησούς, κατά τον Ευαγγελιστή Λουκά 1 : 35 , σύμφωνα με το Θείο μήνυμα του Αρχαγγέλου Γαβριήλ είναι « ΥΙΟΣ ΤΟΥ ΘΕΟΥ », ενώ στην Σούρα Μαριάμ : 45 , είναι ο ΙΗΣΟΥΣ ΧΡΙΣΤΟΣ ΥΙΟΣ ΤΗΣ ΜΑΡΙΑΣ.

Τούτο δεν είναι καθόλου παράξενο για το Ισλάμ, το οποίο, σύμφωνα με την φύση της ιστορικής και θεολογικής προελεύσεως του, βρίσκεται πλησιέστερο προς τον αιρετικό Νεστοριανισμό, ο οποίος αποκαλεί την Παρθένο Μαρία ως ΧΡΙΣΤΟΤΟΚΟ. Αντιθέτως, σύμφωνα με το ορθόδοξο δόγμα, όπως αυτό διατυπώθηκε στο σύμβολο πίστεως Νικαίας / 325-Κων.πόλεως / 381 αποκαλείται Η Παρθένος Μαρία η ΘΕΟΤΟΚΟΣ.

Το παρόν άρθρο δεν αποβλέπει την επισήμανση της δογματικής θεολογικής διαφοράς. Ο σκοπός μας είναι, να υπογραμμίζεται η ιστορική διηγηματική προσέγγιση σε ότι αφορά το γεγονός της σύλληψης του Προδρόμου Ιωάννη αφενός, και του Ιησού Χριστού αφετέρου.

H XANTIΤZA [1]خديجة بنت خويلد

Η ΕΚΛΕΚΤΟΤΕΡΗ ΤΩΝ ΜΗΤΕΡΩΝ ΤΩΝ ΠΙΣΤΩΝ

                                                          Μετάφραση και σχόλια                 Του Ευθυμίου Γ. Άσσου             

Λέγεται, σύμφωνα με την αραβική ισλαμική παράδοση ότι, ο Μπεν Αμπάς ανέφερε πως, κάποια μέρα οι γυναίκες της Μέκκας πανηγυρίζοντας, κατά τον μήνα Ρατζάμπ μια δική τους εορτή, ευρισκόμενες γύρω από το είδωλο με μορφή άνδρα, άκουσαν το είδωλο να τους φωνάζει δυνατά : « μάθετε εσείς , γυναίκες της Μέκκας ότι, θα παρουσιαστεί στη πόλη σας ένας προφήτης με το όνομα Αχμέτ, ο οποίος θα κηρύσσει το μήνυμα του θεού. Όποια γυναίκα κατορθώσει να γίνει σύζυγός του, ας σπεύσει να το πράξει. Ακούοντας τον οι συγκεντρωμένες εκεί γυναίκες τον επέπληξαν και τον κακολόγησαν . Μια όμως  απ’ αυτές η Χαντιτζά τον άκουσε με ιδιαίτερη προσοχή αντιμετωπίζοντάς τον διαφορετικά από τις υπόλοιπες  .

Έτσι, επέδειξε την πρώτη καλή πρόθεσή της απέναντι στον απόστολο και προφήτη του θεού.     Η Χαντίτζα, η οποία ζούσε την προ του Ισλάμ εποχή, την αποκαλούμενη  περίοδο της άγνοιας, υπήρξε μια γυναίκα αγνή, τίμια, με εξέχουσα κοινωνική θέση, ανάμεσα στους ομοεθνείς της. Όταν λοιπόν διαπίστωσε το ήθος του αποστόλου και του προφήτη του θεού, επιπλέον δε όταν διαδόθηκε στην Μέκκα και έγινε σε όλους γνωστός ως ο πλέον ειλικρινής, ο πιστός και το κόσμημα των νέων της περιοχής, του έστειλε το μήνυμα : « θέλω να συγγενέψουμε, για τη τιμή που σε διακρίνει και απολαμβάνεις από τα μέλη της φυλής σου… για την εμπιστοσύνη, με την οποία σε περιβάλλουν…. για τον καλό σου χαρακτήρα και για την ειλικρίνειά σου …» έτσι , με τούτο το μήνυμα του πρότεινε να γίνει γυναίκα του. Ευθύς αμέσως, μετέβη στους θείους του και τους μετέφερε το μήνυμα της Χαντίτζα. Ένας εκ των θείων του ο Αμπντούλ Μουνταλέμπ επήγε στον πατέρα της τον Χουαϊλέντ Μπεν Ασσάντ και την ζήτησε για μνηστή νύμφη του ανιψιού του Μωάμεθ, ο οποίος την νυμφεύθηκε .

Όταν ο Μωάμεθ εστάλη από τον θεό, ως απόστολος και προφήτης, η σύζυγός του αυτή η Χαντίτζα ήταν η πρώτη που τον πίστεψε και ύστερα ακολούθησαν   ο Αμπού Μπάκερ[2], ο Αλή[3] και ο Ζάϊντ Μπεν Χάριθα. Τούτο έγινε πριν ακόμα καλέσει τον κόσμο της Μέκκας για να τον ακολουθήσει. Η Αϊσσά[4]μάλιστα διηγιόταν ότι, το πρώτο πράγμα που έκαμε  ο προφήτης του θεού όταν δεχόταν την θεία έμπνευση και την αγαθή θεία ενόραση κατά την διάρκεια του ύπνου του, του ερχόταν το θείο μήνυμα ως το διαυγές του χαράματος, έως ότου του παρουσιάστηκε ο αρχάγγελος Γαβριήλ, όταν αυτός, ο Μωάμεθ δηλ. βρισκόταν στην σπηλιά HARRAA, και τον διάταξε, λέγοντάς του : « Διάβασε …..             στο όνομα του Κυρίου σου του των πάντων δημιουργού…». Ευθύς αμέσως, προσέτρεξε στην Χαντίτζα, τρέμοντας και της ζήτησε λέγοντας :        « σκέπασέ με ….  σκέπασέ με …», όταν δε του ξεπέρασαν το ρίγος και ο τρόμος, που τον κυριάρχησαν εκείνη τη στιγμή, της διηγήθηκε τα της εμφανίσεως του Γαβριήλ ενώπιον του. ανέφερε στην Χαντίτζα πόσο τρομοκρατήθηκε !!! αυτή όμως του απήντησε αμέσως πως τον πιστεύει, όπως πιστεύει επίσης και την κλήση του θεού, που απευθύνεται σε αυτόν. Τον ενθάρρυνε μάλιστα, λέγοντάς του…. μα τον θεό, ο οποίος δεν πρόκειται ποτέ λυπήσει …. Δεν θα επιτρέψει σε κανένα να σε προσβάλλει ….. θα εισχωρήσεις μέχρι τη μήτρα… θα ανυψώνεις  όλους, θα χαρίζεις κέρδη και ριζικά στους μη έχοντες, θα παρέχεις φιλοξενία στους ταξιδιώτες και άστεγους, θα επικουρείς τους αναζητούντες το δίκαιο. Μα τον θεό που την ψυχή μου κρατά στα χέρια του…. , συνέχισε η Χαντίτζα, παρακαλώ τον θεό να σε αξιώσει να είσαι οπροφήτης αυτού του έθνους. Έτσι, τον πήρε από το χέρι και τον πήγε στον θείο της WARAQA BEN NAOUFAL, ο οποίος υπήρξε χριστιανός [5], ο οποίος γνώριζε και διάβαζε την εβραϊκή Βίβλο και το ευαγγέλιο. Όταν ο τελευταίος, ο W.B.N δηλ. άκουσε από τον ίδιο τον απόστολο του θεού την σχετική διήγηση, σχετικά με εμφάνιση του Γαβριήλ, έγινε ο δεύτερος κατά σειρά πιστός και οπαδός του. απευθυνόμενος στον Μωάμεθ μάλιστα του είπε  :                 « εύχομαι και ευελπιστώ να είμαι ακόμη τότε ζωντανός όταν θα σε προαπαντήσει η φυλή σου και το έθνος σου.

Έκτοτε σύζυγός του Χαντίτζα τον ενθάρρυνε, τον ενδυνάμωνε και τον στερέωνε.  Πίστευε όσα της αποκάλυπτε και τον ξελάφρωνε από τα βάρη και τις οχλήσεις των ανθρώπων.

Λέγεται ότι, η Χαντίτζα είχε πει στον απόστολο του θεού Μωάμεθ, όταν της είπε για την πρώτη θεία έμπνευση που του απεστάλη : « υιέ του θείου (πενθερού) μου[6], μπορείς να μου γνωρίσεις τον σύντροφό σου, όταν έρθει να σε συναντήσει ; εκείνος μάλιστα της απήντησε θετικά, λέγοντάς της πως είναι ο Γαβριήλ μου παρουσιάζεται . με ερώτησε μάλιστα αν τον βλέπω κι εγώ τώρα… ; Έκτοτε η Χαντίτζα καθόταν πλησίον του ή γύρω όπου καθόταν αυτός. Τον ρωτούσε τακτικά με αναστεναγμό πετώντας το κεφαλομάντηλο της αν εξακολουθεί και βλέπει τον Γαβριήλ ; όταν της απαντούσε ο Μωάμεθ πως δεν τον βλέπει, του έλεγε : κρατήσου καλά στην πίστη σου και ευφράνσου, αυτός, ο οποίος σου παρουσιάζεται δεν είναι διάβολος , αλλά του θεού άγγελος.

Τόσο πολύ μεγάλο ήταν το μέγεθος της πίστης της στον προφήτη σύζυγό της ώστε, όταν πέθανε ένα από τα παιδιά τους, μικρό νήπιο που δεν είχε ακόμα απογαλακτισθεί, απευθυνόμενος προς την σύζυγό του, της είπε  : « το παιδί τούτο θα έχει άλλη τροφό στον παράδεισο» ακούοντας τον η Χαντίτζα του απάντησε « αν τούτο που μου λες είναι έτσι, θα ελάφρυνε  πολύ οη οδύνη μου ».  τότε ο προφήτης σύζυγός της  της αποκρίθηκε :  αν πραγματικό το επιθυμείς θα σε κάνω να ακούσεις τη φωνή του νηπίου τώρα που βρίσκεται στον παράδεισο. Αυτή όμως αποκρίθηκε άμεσα και επιγραμματικά. Όχι … πιστεύω στον Θεό και στον απόστολό του…..

Επισημαίνεται ότι η Χαντίτζα υπήρξε η μητέρα όλων των παιδιών του αποστόλου του θεού Μωάμεθ, εκτός του Ιμπραήμ, που ήταν της Μαρίας της Κόπτισας. Η ίδια ήταν μητέρων των παιδιών Ζεϊναμπ, Ουμ Καλθούμ, Ρακκία, Φάττιμα, Αλ-Κάσσεμ, Αλ-Τάχερ, Αλ-Ταϋμπ και Αμπνταλλά.

Ο ιστορικός FAKHANI αναφέρει στο βιβλίο του          « Η Ιστορία της Μέκκας » ότι κάποιοι έλεγαν πως ο προφήτης ενώ βρισκόταν φιλοξενούμενος του θείου του Αμπού - Τάλεμπ

    

ΠΑΡΕ …. ΚΟΣΜΕ                                               ΤΟ ΑΦΕΝΤΙΚΟ ΤΡΕΛΑΘΗΚΕ

Στη δομή του σύγχρονου κράτους, όσον αφορά τη πολιτογράφηση, επήλθαν τροποποιήσεις και σημειώθηκαν επιδράσεις από τις χώρες του νέου κόσμου στις νομοθεσίες περί του καθεστώτος χορήγησης υπηκοότητας και απόκτησης ιθαγένειας.

Βεβαίως, η Ελλάδα δεν μπορούσε να μείνει αδιάφορη, πίσω από  αυτές τις νομικές εξελίξεις και ρυθμίσεις.

Η ελληνική ιθαγένεια και η πολιτογράφηση αφορούσε, κυρίως τους έχοντες την, εκ του πατρός, ελληνική καταγωγή, μέχρι το 1982, όταν δηλαδή θεσπίστηκε ο σχετικός νόμος περί της ισότητας των δυο φύλων. Τότε ακριβώς χορηγήθηκαν, μαζί με την ελληνική ιθαγένεια και ελληνικά διαβατήρια και στα ανήλικα τέκνα των ελληνίδων, τα οποία έχουν αποκτηθεί από μεικτούς γάμους με αλλοεθνείς και πλειστάκις αλλόθρησκους αλλοδαπούς. Έκτοτε, εκτός από τους Πομάκους και τουρκόφωνες μουσουλμάνους της Θράκης, έχουμε και αλλόθρησκους, αλλόφυλους έλληνες υπηκόους, ιδιαιτέρως μουσουλμάνους.

Μια άλλη όψη του όλου θέματος των πολιτογραφήσεων αλλοεθνών και αλλόθρησκων αλλοδαπών ως ελλήνων υπηκόων, εμφανίστηκε με άλλα δεδομένα και ξεκίνησε, κατά το πρώτο στάδιο, από την έναρξη της εμφυλίου σύρραξης   και πολέμου στον Λίβανο 14.04.1974. Πήρε όμως άλλη τροπή από τότε που ανέλαβε το ΠΑΣΟΚ την εξουσία στην Ελλάδα το 1981, εντάθηκε όμως ραγδαία μετά την Ισραηλινή εισβολή στον Λίβανο το 1982.

Οι αποφάσεις της δημόσιας ελληνικής διοίκησης δεν στηρίζονταν μόνον στα νόμιμα δεδομένα και ντοκουμέντα. Πολλές ελληνοποιήσεις, προπαντός αλλοεθνών και αλλοθρήσκων, ιδιαίτερα μουσουλμάνων είχαν ως πρώτιστο  κίνητρο την πολιτική και χρηματική συναλλαγή. Η αναφορά σε παραδείγματα είναι πλούσια σε περιπτώσεις και ονόματα ελλήνων παραγόντων και αλλοεθνών πελατών. Παλαιστίνιοι, Σύροι, Λιβάνιοι, πολιτικοί φίλοι με ιδεολογική συγγένεια με το ΠΑΣΟΚ, ιδιαίτερα όσοι υπήρξαν παλιοί γνώριμοι με την μαχητική του βάση από την εποχή του ΠΑΚ, ή είχαν εκπαιδευτεί σε παλαιστινιακά στρατόπεδα της αραβικής διασποράς, επιπλέον ακόμη , άλλοι άραβες επιχειρηματίες, οι οποίοι είχαν εγκατασταθεί στην Ελλάδα υπό το καθεστώς του χουντικού νόμου 89/1967, κατόρθωσαν με διάφορα μέσα και τρόπους, με χρηματισμούς, με δήθεν δωρεές προς το ελληνικό δημόσιο, και με παρεμβάσεις πρεσβειών, κομματικών στελεχών ή δικηγορικών γραφείων να πολιτογραφηθούν έλληνες υπήκοοι του εσωτερικού . Άλλοι δε με πλαστά έγγραφα και πιστοποιητικά και με συγκεκριμένη ταρίφα προς επίορκους προξενικούς υπαλλήλους τους χορηγήθηκε ελληνικό διαβατήριο[7], που ήταν ευτυχώς πλαστό, όπως διαπιστώθηκε μετά από καιρό. Το περίεργο είναι πως όσοι εξ αυτών, των επιχειρηματιών δηλ. πολιτογραφήθηκαν έλληνες υπήκοοι δεν γνώριζαν τότε αλλ’ ούτε ακόμη γνωρίζουν, σε αποδεκτό ή έστω μέτριο καλά την ελληνική γλώσσα και σύγχρονη ιστορία[8].  Αντιθέτως, οι πλείστοι εξ αυτών δρουν, βιώνουν και λειτουργούν, επαγγελματικά, κοινωνικά και οικογενειακά ως ξένοι, αλλοεθνείς, ενώ έχουν υποτίθεται ορισθεί πίστη στο ελληνικό σύνταγμα, νόμους και στην ελληνική πατρίδα.

Αρκετοί μάλιστα ανήκουν και δραστηριοποιούνται ως ενεργά μέλη στα παραρτήματα των πολιτικών κομμάτων, κινημάτων και φοιτητικών ενώσεων της χώρας τους, τα οποία λειτουργούν στα γραφεία των διαπιστευμένων διπλωματικών αποστολών των χωρών τους στην Αθήνα, Θεσσαλονίκη, Πάτρα κ. α.

Επισημαίνουμε χάρη αναφοράς την περίπτωση ενός πολιτογραφημένου, ο οποίος ενώ υπηρετούσε σε μονάδα του ελληνικού στρατού στην Βοιωτία, παρακολουθούσε ανελλιπώς τις συνεδριάσεις του παραρτήματος της κομματικής οργάνωσης της χώρας του, στα γραφεία της πρεσβείας στην Αθήνα.   

 Άλλος ο οποίος είχε απελαθεί από την Ελλάδα για λόγους εθνικής ασφάλειας και δημόσιας  τάξης, λόγω της συμμετοχής του στην επίθεση κατά της Πρεσβείας της Αιγύπτου στην Αθήνα το 1977[9], επέστρεψε νόμιμα στην Ελλάδα μετά το 1982, και πολιτογραφήθηκε μάλιστα ως έλληνας υπήκοος , του οποίου ο λόγος και το ρουσφέτι περνούσε σε πολλές δημόσιες και εκπαιδευτικές υπηρεσίες. Ένας άλλος άραβας διπλωμάτης, ενώ ήταν πρέσβης πέτυχε την πολιτογράφηση της γυναίκας του και των παιδιών του. ένας άλλος, ο οποίος σε κάποια δημοσιεύματα του ελληνικού τύπου κατηγορείται για συμμετοχή σε τρομοκρατικές ενέργειες και με πλούσιο φάκελο, όπως ανέφεραν ανώτατοι στρατιωτικοί παράγοντες, με προσωπική παρέμβαση του εν ενεργεία τότε, κορυφαίου υπουργού των κυβερνήσεων του ΠΑΣΟΚ πολιτογραφήθηκε ως έλληνας υπήκοος μαζί με την γυναίκα του και την κόρη του. Ήταν  εκείνος ο φανατικός μουσουλμάνος, τέως άραβας διπλωμάτης , ο οποίος δεν σταματούσε ποτέ να δραστηριοποιείται για την ίδρυση και ανέγερση μεγάλου μουσουλμανικού τεμένους και πολιτιστικού κέντρου στην Αθήνα .

Όλοι αυτοί οι πολιτογραφημένοι ως έλληνες υπήκοοι δεν απέκρυπταν ποτέ την απόλυτη αφοσίωσή τους στα καθεστώτα των χωρών προέλευσής τους  , καθώς και στις καθοδηγητικές επιδείξεις των πρεσβειών τους στην Αθήνα.

Επισημαίνεται ότι, το κεφάλαιο, όπως είναι σε όλους γνωστό, δεν έχει πατρίδα, ούτε ανήκει σε έθνος, αλλά σε ευκαιριακές οικογένειες, οι οποίες με διάφορα μέσα το απέκτησαν, ή σε άτομα .                Οι περισσότεροι δε από εκείνους, τους νεόπλουτους Παλαιστίνιους, Λιβάνιους, Σύρους, Ιρακινούς, Αιγυπτίους, κ. α άραβες μουσουλμάνους και χριστιανούς , απ’ όσους πολιτογραφήθηκαν έλληνες υπήκοοι δεν είχαν κανένα εθνικό κίνητρο και ελληνική πατριωτική συνείδηση. Πλείστοι απ’ αυτούς, μόλις αποκαταστάθηκε η έννομη τάξη στην ευρύτερη περιοχή της προελεύσεως τους επαναπατρίστηκαν ή μετοίκησαν, μεταφέροντας την έδρα των επιχειρήσεών τους, σε άλλες περιοχές του καπιταλιστικού κόσμου. Από όσους παρέμειναν στην Ελλάδα, ελάχιστοι είναι εκείνοι, οι οποίοι εντάχθηκαν στην ελληνική κοινωνία. Οι περισσότεροι, δυστυχώς έμειναν πιστά προσκολλημένοι στην εθνική, θρησκευτική και παραδοσιακή εσωστρέφειά τους.

Άλλωστε δεν είναι καθ’ όλου περίεργο και ξένο για τους καταγόμενους και προερχόμενους από τις αραβικές και ισλαμικές κοινωνίες και χώρες, να προσπαθούν με κάθε τρόπο και δοθείσης ευκαιρίας, να καθυποτάξουν την νέα κοινωνία της καινούργιας διαβίωσης τους στις χώρες της διασποράς, στα δικά τους πιστεύω, ήθη και έθιμα, αντί να ενταχθούν, ομαλά,  έστω γλωσσικά και κοινωνικά σε αυτές τις κοινωνίες όπου προσέφυγαν, πολιτογραφήθηκαν εργάζονται, έκαναν, ανέθρεψαν και σπούδασαν τα παιδιά τους .

Υπενθυμίζεται ότι, στην ιστορία των αραβικών – ισλαμικών κατακτήσεων που ξεκίνησαν από το 632 μ. Χ και συνεχίστηκαν για αιώνες μετά, αναφέρεται ότι, ο σκοπός τότε των αραβο – ισλαμικών επεκτατικών εκστρατειών δεν στόχευε κατά κύριο και πρωτεύοντα λόγο στην αυτή καθ’ εαυτή την στρατιωτική κατάκτηση νέων εδαφών όσο η εξισλαμισμό των κατοίκων και η διάδοση της νέας θρησκείας του Ισλάμ στα γηγενείς και τους κατοίκους των νέων κατακτημένων χωρών και περιοχών, που ήταν στην ολότητά τους χριστιανοί . ο στόχος αυτός και η ακολουθουμένη έκτοτε τακτική   δεν έπαψε να ισχύει. Το παράδειγμα της Οθωμανικής αυτοκρατορίας το επιβεβαιώνει. Η πρακτική εξισλαμισμού των χριστιανών της Μ. Ασίας, της Ανατολίας, της Κιλικίας, του Πόντου, της Μ. Ανατολής, της Αλβανίας, Της Βοσνίας, του Κόσσοβου κ. α μαρτυρούν του λόγου το αληθές…  Η ίδια πρακτική δεν έπαψε ούτε  τώρα σε όλο τον χαρακτηριζόμενο χριστιανικό κόσμο, αλλ’ ούτε και στη Ελλάδα[10] μάλιστα. Τα ισλαμικά παράτυπα τζαμιά – κέντρα προσηλυτισμού, τα οποία λειτουργούν στην Αθήνα και την υπόλοιπη Ελλάδα, και εν γνώσει μάλιστα των αρμοδίων κρατικών, δημοτικών και εκκλησιαστικών αρχών, επιδιώκουν, προσπαθώντας , έστω με πενιχρά αποτελέσματα, να πετύχουν τον στόχο εξισλαμισμού μερικών[11] ελλήνων. Ίσως για τους ελλαδίτες αρμόδιους και για τους απλούς πολίτες επίσης να μη σημαίνει το παραμικρό η στοχευόμενη αυτή προσπάθεια  επειδή βρίσκεται στα σπάργανά της, για μας όμως που γεννηθήκαμε και περάσαμε την παιδική και εφηβική μας ηλικία σε ισλαμική χώρα, νιώθουμε ότι αναβιώνουν οι φόβοι, έστω μακροπρόθεσμα, να ξαναγινόμαστε πολίτες Β΄ ή Γ΄ κατηγορίας στην ίδια μας την πατρίδα .

 



[1] - Η πρώτη σύζυγος του αποστόλου του Ισλάμ Μωάμεθ.
Άρθρο του AL – MOUOTASSEM BILLAH MOUHAMAD. Μετάφραση από την αραβική εφημερίδα ΑΛ-ΧΑΛΙΤΖ , αριθμός φύλλου 7621/31.03.2000 . κεφάλαιο « Μητέρες από την Ιστορία ».
[2] - του μεταφραστή . ήταν ο πρώτος Χαλίφης- διάδοχος του Μωάμεθ και πατέρας της τελευταίας γυναίκας του Αϊσσά.
[3] - του μεταφραστή . ήταν ο πρώτος εξάδελφός του υιός του Αμπτούλ Μουταλέμπ. Σύζυγος της κόρης του Φατιμά και ο τέταρτος χαλίφης- διάδοχος του Μωάμεθ.
[4] - του μεταφραστή Η τελευταία σύζυγος του Μωάμεθ την οποία νυμφεύτηκε όταν ήταν 9 χρονών .
[5] -  του μεταφραστή . Ήταν αιρετικός χριστιανός οπαδός του ιουδαϊζοντος  χριστιανισμού, του κλάδου του επιφανεινισμού EBIONISME γνωστικισμού δηλαδή που  διακήρυττε ότι ο Ιησούς ήταν ένας προφήτης, οποίος έλαβε από τον θεό την θεία έμπνευση κατά την βάπτισή του στον Ιορδάνη από τον Ιωάννη τον Βαπτιστή, και τερματίστηκε κατά την ημέρα του μαρτυρίου του. Αποδέχονταν ένα μόνον ευαγγέλιο, εκείνο του Ματθαίου, που το αποκαλούν Το Κατά Εβραίους Ευαγγέλιο.    Διετέλεσε μάλιστα Πρεσβύτερος-Επίσκοπος της Μέκκας κατά την εποχή εμφανίσεως του Μωάμεθ. Βλέπε το βιβλίου του ψευδώνυμου συγγραφέα ABOU MOUSA AL- HARIRI    « Ένας πρεσβύτερος και ένας προφήτης ». στα αραβικά έκδοσης Βηρυτού 1985.σελ. 21
[6] -- του μεταφραστή : σύμφωνα με την ισλαμική οικογενειακή παράδοση οι σύζυγοι απευθύνονται μεταξύ τους με το επιφώνημα ΕΞΑΔΕΛΦΕ / Η , τούτο επειδή το ισλαμικό δίκαιο δίνει προτεραιότητα επιλογής συζύγου ανάμεσα στα συγγενικά πρόσωπα, στον πρώτο εξάδελφο, ο οποίος αν επιλέξει την πρωτεξαδέλφη του , ουδείς άλλος δεν έχει δικαίωμα να την διεκδικήσει . έτσι λοιπόν επικράτησε ο όρος ( εξάδελφος /η ) αντί  (σύζυγος ).
[7] . Βλέπε περίπτωση πλαστών πολιτογραφήσεων και χορήγησης διαβατηρίων από το ελληνικό προξενείο μιας αραβικής χώρας της Μ. Ανατολής
[8] - βλέπε σχετικά άρθρα και συνεντεύξεις μου.
[9] - Ήταν Παρασκευή και μόλις είχε τελειώσει την τελευταία προεκλογική ομιλία του στην Πλατεία Συντάγματος ο τότε πρωθυπουργός Κων. Καραμανλής. Κατά την επίθεση σκοτώθηκε κι ένας νεαρός Μαραθωνίτης οπαδός της Ν. Δ .
[10] - B λ.  ( F.B / www. You tube.com /  ΙΣΛΑΜ ΣΤΟ ΚΕΝΤΡΟ ΤΩΝ ΑΘΗΝΩΝ )
[11] - 1 -  Περίπτωση εξισλαμισμού έλληνα φοιτητή από τον Σουδανό κατηχητή Ιμάμη του παράνομου τζαμιού στην επί της οδού Παπανδρέου 38 – Γουδί. Και
2 – της συζύγου του προέδρου των μουσουλμάνων Ελλάδας αιγύπτιου στην καταγωγή και πολιτογραφημένου έλληνα υπηκόου,  Άννας  ΓΑΝΤΟΥΡ.
-  Σχετικά Βλέπε : Ευθυμίου Γ. Άσσου « Εκεί στην Ανατολή » Αθήνα 1998.

Τετάρτη 28 Σεπτεμβρίου 2011

العهدة العمرية ومسيرة التعايش السلمي في المشرق

العهدة العمرية
 ومسيرة التعايش المسيحي الاسلامي في ديار المشرق العربي

كان الدافع الأول لكتابة هذه المقالة – المداخلة و الدعوة التي تلقاها غبطة بطريرك أورشليم – القدس للروم الأرثوذكس آنذاك السيد ايرينيوي الأول من لجنة كنيسة الروم الأرثوذكس المقدسية  في العاصمة القطرية   الدوحة  بتاريخ 5 / 5/ 2004 [1].

أربعة عشر قرناً مضت تقريباً من تاريخ تسليم الخليفة عمر بن الخطاب , طيب الله ذكراه , عهدته عام 636 ميلادي الى بطريرك ملة الروم الأرثوذكس في القدس صفرونيوس . عهدة ما تزال تعتبر ركناً من أركان قواعد وأسس ما نسميه اليوم بالقانون الدولي والمواثيق الدولية .
وكانت تلك العهدة أولى معاهدة صلح بين الفاتح وبين المستسلم , والتي ضمنت وضمن بها البطريرك الشيخ صوفرونيوس مصالح وأمان وعبادة أهل وسكان بلده , وملته ,  ومذهبه . وجاء , من بين ما دُبج في مقدمتها ما يلي :   "  الحمد لله الذي أعزنا  بالاسلام , وأكرمنا بالايمان , ورحمنا بنبيه محمد , صلى الله عليه وسلم , يقول الخليفة  عمر , ليتابع : وجعلنا أخواناً متحابين .
أما جوهر مضمون العهدة من الناحية القانونية فانه يرتكز على مبدأ قطع عهدة أمان وصلاحية ومنح حقوق سيادة ورعاية لبطريرك وأِمام القوم وملة الروم الأرثوذكس صوفرونيوس .واليكم ايها نصها الحرفي كما يرد في المخطوطة المحفوظة في المكتبة الوطنية الفرنسية بباريس , وهذا  نصها [2] :

بسم الله الرحمن الرحيم
الحمد لله الذي أعزنا بالاسلام  وأكرمنا بالايمان ورحمنا بنبيه محمد صلى الله عليه وسلم وهدانا من الضلالة وجمعنا به بعد الشتات وألف  قلوبنا ونصرنا على الأعداء ومكن لنا من البلاد وجعلنا أخواناً متحابين .  واحمدوا الله عباد الله على هذه النعمة .

" هذا كتاب عمر بن الخطاب لعهد وميثاق أُعطي الى البطرك المبجل المكرم وهو صوفرونيوس بطرك الملة الملكية في طور الزيتون بمقام القدس الشريف في الاشتمال على الرعايا والقسوس والرهبان والراهبات حيث كانوا وأين وجدوا , وأن يكون عليهم الأمان , وأنَّ الذمي اذا حفظ أحكام الذمة وجب له الأمان والصون منّا نحن المؤمنين والى من يتولى بعدنا , وليقطع عنهم أسباب جوانحهم كحسب ما قد جرى منهم من الطاعة والخضوع , وليكن الأمان عليهم وعلى كنايسهم ودياراتهم وكافة زياراتهم التي بيدهم داخلاً وخارجاً وهي : القمامة وبيت لحم مولد عيسى عليه السلام وكنيسة الكبراء والمغارة ذي الثلثة أبواب قبلي وشمالي وغربي , وبقية أجناس النصارى الموجودين هناك وهم : الكرج والحبش والذين يأتون للزيارة من الافرنج والقبط والسريان والأرمن والنساطرة واليعاقبة والموارنة تابعين للبطرك المذكور. ويكون متقدماً عليهم لأنهم أعطوا من حضرة النبي الكريم والحبيب المُرسل من الله , وشُرفوا بختم يده الكريم وأمر بالنظر اليهم والأمان عليهم. كذلك نحن المؤمنين نحسن اليهم اكراما ًلمن أحسن اليهم ويكونوا معافاً من الجزية والغفر والمواجب ومسلَّمين من كافة البلايا في البر والبحور وفي دخولهم للقمامة وبقية زياراتهم لا يؤخذ منهم شيء . وأما الذين يقبلون الى الزيارة الى القمامة يؤدي النصراني الى البطرك درهم وثلث من الفضة وكل مؤمن ومؤمنة يحفظ ما أمرنا به سلطاناً أم حاكم أم والي يجري حكمه في الأرض, غني أم فقير من المسلمين المؤمنين والمؤمنات .
وقد أُعطي لهم مرسومنا هذا بحضور الصحابة الكرام : عبد الله وعثمان بن عفان وسعد ابن زيد وعبد الرحمن ابن عوف وبقية الأخوة الصحابة الكرام . فليُعتمَد على ما شرحنا في كتابنا هذا ويُعمل به وابقاء في يدهم . وصلى الله تعالى على سيدنا محمد وآله وأصحابه والحمد لله رب العالمين . حسبنا الله ونعم الوكيل. في العشرين من شهر ربيع الأول سنة خامس وعشر للهجرة النبوية .
وكل من قرى مرسومنا هذا من المؤمنين وخالفه من الآن والى يوم الدين , فليكن لعهد الله ناكثاً ولرسوله الحبيب باغضاً " .  
وهكذا بدأت في القدس الشريف , الى جانب بقية ديار المشرق مسيرة جديدة من التعايش بين أتباع ديانتين متقاربتين في مبدأ التوحيد , ولكنهما متباعدتيمن من زاوية الفقه او اللاهوت العقائدي.
ولم يكن اسلام مكة بالغامض  أو المجهول على الأرثوذكسية المسيحية في بلاد الروم , بمشرقها وغربها .
ولسنا نحن هنا بصدد الغوص في نقاط التقارب أو التباعد العقائدي بين أتباع الديانتين . بل سينحصر كلامنا هنا , بالنسبة لوفد كنيستنا المقدسية للروم ألرثوذكس , بأمر أصالة تواجدنا وقانونية  استمراريتنا في الدار المقدسة , ديار أسلافنا , وديار أبنائنا , وديار أحفادنا , وكلنا فيها أهل وأخوة وشعب يعيش في جو نريده  وما نبتغيه هو ,أن يتظلل بروح التآخي والتسامح وقبول البعض لبعضهم الآخر .
واين  وعلى ماذا تستند مكواقفنا تاريخياً وقانونياً وبحكم الأعراف والتقاليد ؟
يأحاول , وليس بالتفصيل الدقيق سرد بعض المواثيق والاتفاقيات( الفرمانات ) التي أعطيت لسادتنا من البطاركة والأساقفة , التي بموجبها ووفقاً لأحكامها قاموا برعاية مصالح أمتهم وملتهم وأتباع مذهبهم وعقيدتهم .
وكانت صعاب كنيستنا الأرثوذكسية في القدس الشريف قد بدأت بالفعل عندما اجتاحت جيوش الفرس الأراضي المقدسة وعبثوا بكنائسها وأديرتها دماراً وتخريباً وبرهبانها ورجال كهنتها قتلاً وتمثيلاً . ولم تنجُ كنيسة في ديارها المقدسة سوى كنيسة المهد في بيت لحم . ولم يكن ذلك تعبير اجلال ومحبة وايمان بالمسيح يسوع المولود في مهد بيت لحم , بل بفضل أيقونة ميلاد يسوع وسجود مجوس بلاد الفرس الذين صورتهم الأيقونة بلباسهم الفارسي , حيث ظنَّ الغزاة بأن المهد لاه علاقة بديانتهم وشعبهم . وهكذا أعفوا عنه .
وعندما فتحت جيوش المسلمين منطقة القدس كانت الديار قد استعادت بعض القدر من سلامتها وسلامها ,  ولذا فضل البطريرك القديس صفرونيوس عملية الصلح على المقاومة . وحسناً ما كان قد فعل . وكان قراره ذلك حكمة الراعي ورشد الامام الذي قوبل بسماحة التصرف وحسن الجوار والتعايش . وسارت الأمور والأحوال في ظل هذا التسامح خلال معظم فترة سلطة الخلفاء الراشدين والأمويين والعباسيين , رغم كل محاولات أسلمة سكان البلاد , المسيحيين في أغلبيتهم , وفرض استخدام اللغة العربية وتداولها , علماً بأن اليونانية كانت تستخدم في البلاط الأموي الى جانب العربية والفارسية في بغداد والقبطية في مصر , الى جانب العربية ايضاً هناك .
ورغم بعض حالات التوتر في العلاقات وممارسات الضغوط أو حتى الاضطهاد في عهد الخليفة عمر الثاني عام ( 711 – 720 )  واستشهاد البطريرك يوحنا الثاني عام ( 966 ) وهدم واحراق كنيسة القيامة أيام الخليفة الحامك ( 996 – 1-20 ) فقد استمرت كنيسة أورشليم المقدسية  , كونها أم الكنائس , محافظة على دورها كمركز للايمان المسيحي الأرثوذكسي المستقيم الرأي .
وان كانت الحروب الصليبية قد جاءت رداً  , في مظهر تعللها ,  على ما قام به السلجوقيون عام ( 1078 ) في الحد من حريات المسيحيين  والزياحات الطقسية الدينية في أماكن العبادة بالقدس الشريف والأراضي المقدسة عامة , لتحرر هذه الديار ومقدساتها , فانها بالواقع جاءت كمنطلق وكنتيجة أدت الى احتلال الديار واعلان تملكها بدون مصداقية الدافع والواقع الذي كشف فيما بعد عن حقيقة استراتجيته .
وقد اثبتت الحقيقة التاريخية أن وجود العنصر اللاتيني الذي سميَّ  "  بالصليبية " في الأراضي المقدسة , وفي القدس الشريف خاصة يشكل صفحة حالكة السواد في تاريخ العلاقات الحضارية والسياسية ما بين الشرق والغرب . ولم يكن المشرق الاسلامي هو هدف الحملات الصليبية بل الشرق المسيحي الأرثوذكسي المذهب , ابتداءً  من اليونان الى  القسطنطينية ,عاصمة الامبراطورية البزنطية الأرثوذكسية , وصولاً الى الديار المسيحية المقدسة عامة ,  والقدس الشريف خاصة .
وللمرة الأخرى تلاحم أهل الديار , وظلل وضع التآخي جو مقاومة الدخلاء والمستعمرين . وتمكن أبناء الشعب الواحد , على مختلف مللهم ودياناتهم ومذاهبهم من مقاومة المستعمر الدخيل الى أن تم طرده .  وكانت الامبراطورية البزنطية  , رغم كل المصاعب التي واجهتها ,  تمد يد العون الى ملة الروم الأرثوذكس في الديار المقدسة , الى حين أن سقطت عام (1453 ) .
ومنذ ذاك الحين , عمل بطاركة أورشليم القدس من ملة الروم الأرثوذكس على تأمين وابرام معاهدات وتوقيع عهدة اتفاقيات مع السلطة والسيادات والقيادات الجديدة في الباب العالي , والتي تعتمد في مضمون أحكام أغلبها على ما كانت قد نصت عليه العهدة العمرية من أحكام .
وكانت أول معاهدة قد أبرمت تلك التي حصل بموجبها بطاركة  أورشليم المقدسية أثناسيوس الرابع ( 1452 – 1460 ) وغريغوريوس الثاني ( 1468 – 1493 ) على صلاحيات دينية وملية من محمد الثاني . 
وفي أيام البطريرك الأورشليمي ذوروثيوس الثاني ( 1506 – 1537 ) تمكن السلطان سليم الأول من طرد المماليك من القدس. وهكذا أصبحت الديار المقدسة تحت سلطة الباب العالي في القسطنطينية . واعترف سليم الأول بسيادة بطاركة الروم الأرثوذكس على أماكن العبادة في الأراضي المقدسة ,  رغم بعض ردود الفعل لملة الأرمن .
وكانت سيادة بطاركة الروم الأرثوذكس  على أماكن العبادة في الديار المقدسة أيام الحكم العثماني قد اعتمدت على ما ما كان قد أصدره سلاطين الباب العالي من فرمانات الى البطاركة الروم الأرثوذكس , نذكر بعضاً من أهمها :
-  فرمان السلطان سليمان الى بطريرك القدس جرمانوس عام ( 1529 ) .
-  فرمان السلطان مراد الرابع الى بطريرك القدس ثيوفانيس عام ( 1634 ) .
-  الفرمان الذي  أعطي للبطريرك باييسيوس ( 1645 – 1660 ) والذي تحددت بموجبه اقامة رعايا ملة الأرمن في دير القديس يعقوب في القدس .
-  فرمان السلطان عثمان الثالث الى بطريرك الروم الأرثوذكس , الذي يبرز تاريخ أماكن العبادة وحقوق سيادة ملة الروم عليها . وتجدر الاشارة هنا الى أن الفرمان المذكور قد نص للرجوع الى عودة حضور راهب رومي الملة وارثوذ كسي المذهب , كحارس دائم على مدخل القبر المقدس .
وتوالت عملية اصدار فرمانات مماثلة عام ( 1809 ( وعام ( 1834 ) وعام ( 1845 ) حينما أبرمت معاهدة باريس بين تركيا وروسيا وفرنسا  ,  والتي نصت احدى بنودها على اعادة ترميم كنيسة القيامة وقبتها , تحت اشراف بطريركية الروم الأرثوذكس .
وكان قانون الامبراطورية العثمانية قد حدد في عام ( 1875 ) اسم كنيسة الروم الأرثوذكس المقدسية          " ببطرخانة الروم " . وقد جاء هذا التحديد أيضاً في تقرير المفوض السامي البريطاني عام (1926).
ومن ناحية أخرى , ضمن القانون 27 / 1958 الصادر عن حكومة المملكة الأردنية الهاشمية , الذي بموجب أحكامه تتم ادارة بطريركية الروم الأرثوذكس المقدسية كل هذه الحقوق  التي اوردتها الفرمانات والمعاهدات والعهد السابقة الذكر , وذلك من زاوية سريان مفعول القانون المدني والاداري في تعاملها .
والسؤال المطروح علينا وأمامنا الآن هو :
أهل كان بامكاننا التحدث عن عيش كريم وتعايش مسالم مشترك ؟ ان لم يكن لدينا أساس قانوني , اعتمد بجوهرية مضمون أحكامه على عهدة عمر بن الخطاب , طيب الله ذكراه ....
وهل كان بامكاننا التحدث اليوم عن حوار حضاري مسالم وفعّال بين أتباع الدياناتى المختلفة والمذاهب المتعددة ؟  لو لم يكن لدينا على مدى مسيرة تاريخ شعوبنا المؤمنة بوجود الله وبحتمية انسانية الانسان , قادة يدركون التسامح والتآخي بين أفراد المجتمع الواحد المتعايش , رغم تعدديته الدينية والحضارية والعرقية .....
ونحن اليوم نعيش في عصر يحيا من جديد عهدة عمرية , لا تنحصر بالأمان فقط , بل تتعداه طلباً ومطالبةً بالتواجد والتعايش والتآخي بين بني البشر . وهذا التعايش والتواجد والتآخي يجب أن يبقى هدفاً تنشده المسيحية والاسلام , ومطلياً يترجاه كل مسلم وكل مسيحي في مشرقنا وفي العالم أجمع [3].  
   
وقد شكل جوهر نص العهدة العمرية المحور الأساسي للكلمتين اللتين ألقيتهما , باسم غبطة البطريرك آنذاك  ايرينيوس الأول أمام :
 1  - سيادة رئيس السلطة الفلسطينية ياسر عرفات بمقره في رام الله  
 وهذا نصها :
سيادة الرئيس السيد ياسر عرفات حفظه الله
يسعدنا في هذا اليوم المبارك الذي نزور فيه رعيتنا المباركة  و أبناء ملتنا في هذه الديار , لأن نجتمع بسعادتكم  ,  وبأركان من السلطة الوطنية الفلسطينية الموقرة .
ان كنيستنا المقدسية للروم الأرثوذكس , بأمر وحكم  أصالة تواجدها وقانونية استمراريتنا في هذه الديار المقدسة , ديار أسلافنا , وديار آبائنا  , وديار أحفادنا , ونحن كلنا فيها , أهل وأخوة وشعب يعيش في جو نريده أن يتظلل بروح التآخي والتسامح وقبول البعض لبعضهم الآخر .
واننا نعتز , ونحن قادة طائفة الروم الأرثوذكس , بطريرك أم الكنائس  أورشليم -  القدس , بانتمائنا لهذا البلد العريق , وانتساب عدد كبير من أبناء رعيتنا اليه . 
وبالنسبة للمسيحيين الأرثوذكس , أتباع العقيدة المستقيمة الرأي , فهم من أصالة هذا البلد وليسوا بالغرباء أو الدخلاء عليه .  فمنهم كان البطريرك صفرونيوس , ومنهم كان يوحنا الدمشقي , ومنهم كان المدافعون عن سلامته والزود عنه ,  ومنهم من أعطى عصارة قلبه وفكره في سبيل نهضة هذه الأمة حضارياً وقيادة ً فكرية ً . وما زلنا الى اليوم أوفياء على هذا العهد .
ونحن اليوم يا سيادة الرئيس في زمن وفي ديار تنشد من جديد عهدة مماثلة لتلك العمرية , لا تنحصر بالأمان فقط , بل تتعداه طلباً ومطالبة ً بالتواجد والتعايش والتآخي بين بني البشر .  وهذا التعايش والتواجد والتآخي يجب أن يبقى هدفاً تنشده أديان السموات ومطلباً يترجاه كل مؤمن بالله في مشرقنا , وفي العالم أجمع .

2 -  في حضرة جلالة الملك عبد الله الثاني بن الحسين في عمان خلال الحفل الرسمي الذي أقيم بمناسبة عيد استقلال المملكة الأردنية الهاشمية , وذلك ضمن برنامج الزيارة الرسمية التي أقامها البطريرك ايرينيوس الأول والوفد المرافق له الى العاصمة الأردنية والفحيص ومؤدبا , تلبية لدعوة من البلاط الهاشمي في النصف الثاني من شهر أيار / مايو 2004 .
وهذا نصها :
صاحب الجلالة الملك عبد الله الثاني , ملك المملكة الأردنية الهاشمية المعظم
يوم مبارك هو هذا اليوم الذي نحتفل فيه بعيد الأردن الوطني ...
ويوم سعيد هو هذا اليوم , ونحن في زيارة جلالتكم في هذا البلاط الرحب والمضياف .
لن أطيل الحديث يا صاحب الجلالة . سأكتفي بالاشارة الى اصراركم وجهدكم الدائم في سبيل خدمة شعب كريم يسوده جو التآخي والاحترام المتبادل بين كافة فئاته الاجتماعية , على مختلف دياناتها ومذاهبها . وهذا ليس بالغريب على العائلة الهاشمية .
عرفنا المغفور له عبد الله الأول , وهو المدافع عن كل حقوقنا . وعرفنا الحسين بن طلال , والدكم , طيب الله ثراه , يثابر في مودته ومحبته وحمايته عن دارنا وديارنا المقدسة . وعرفناكم يا صاحب الجلالة , خير خلف لخير سلف .
واننا نعتز , نحن قادة طائفة الروم الأرثوذكس , بطريرك أم الكنائس أورشليم – القدس بانتمائنا لهذا البلد العريق وانتماء عدد كبير من أبناء رعيتنا اليه .
لقد حافظتم ’ يا صاحب الجلالة وبكل اخلاص وشهامة على معطيات العهدة العمرية التي أعطاها الخليفة عمر بن الخطاب لسلفنا البطريرك والقديس صفرونيوس عام 636 . وأحطتم بعنايتكم الكريمة صرحنا , وما نبذله من جهد في سبيل رعاية أبناء ملتنا التي أوكلنا الله أمر السير بها في طريق الصلاح والخير , لتكون دعاة خير وتقدم وسلام في مجتمعها الأردني , في ظل توجيهاتكم الرشيدة وادارتكم الحكيمة .
واسمحوا لي يا جلالة الملك المعظم بأن أتوجه اليكم بالشكر الجزيل على حرارة الاستقبال وحسن الحفاوة التي أحطتم زيارتنا لكم . كما أشكركم باسمي , وبالنيابة عن اخوتي رؤساء الطوائف المسيحية في المملكة الأردنية الهاشمية على استقبالكم لنا هنا .
عشتم يا صاحب الجلالة وعاش الأردن في ظل رعايتكم بلد التقدم والرفاهية والازدهار ومجتمع التآلف والتسامح والتآخي .   


9-  أود أن نحيط غبطتكم الموقرة أنه بتاريخ 73/0:2004 سيعقد في دولة قطر مؤتمر الحوار المسيحي الاسلامي الثاني ولمدة ثلاثة أيام . وقد طلب معالي الشيخ جبر آل ثاني  تزويده خلال اسبوع  واحد بأسماء اي من الشخصيات الدينية والعلمية الراغبة في الحضور . وستقوم وزارة الخارجية بتوجيه الدعوات الرسمية لهؤلاء الشخصيات ...
وأود الاشارة يا صاحب الغبطة بأن كنيستنا كانت مغيبة تماماً في تالمؤتمر الأول .  وأتمنى أن يكون لنا حضور واضح في هذا المؤتمر, لتأكيد تواجدنا وفاعليتنا في دولة قطر العزيزة التي تهدف لأن تكون مثلا يحتذى به في مجال حرية الأديان وحوار الثقافات .
وكان الرد سريعا وايجابياً حيث صدر عن المكتب الخاص لغبطة البطريرك الكتاب التالي تحت رقم 73 / 18 – 5 – 2004
السيد أسامة بشارة غاوي
لجنة الروم الأرثوذكس – قطر
تحية طيبة وبعد .
أشكركم على رسالتكم الموجهة لغبطة البطريرك كيريوس كيريوس ايرينيوس الأول ,  وعلى ما جاء فيها من تفاصيل حول الاجتماع الذي تم في وزارة الخارجية القطرية .
وبناءً على ما جاء فيها حول انعقاد مؤتمر الحوار المسيحي الاسلامي الثاني الذي سينعقد بقطر بتاريخ 72-05-2004 نفيدكم بأن غبطة البطريرك قد أوكل  وبكل سرور واستعداد الى كل من سيادة المطران سيلفيستروس ( سمعان ) جبرا ابراهيم الفار والبروفسور أفثيميوس أسوس مدير مكتبه الخاص وقدس الأرشمندريت ثيوفيلوس ( البطريرك الحالي ) والسيد المهندس ثيوذوسيوس ميتروبولوس للمشاركة في هذا المؤتمر .
وسيتحدث باسم بطريركية القدس للروم الأرثوذكس في المؤتمر البلاوفسور أفثيميوس أسوس حول موضوع "  العهدة العمرية ومسيرة التعايش المسيحي الاسلامي في ديار المشرق العربي " .
وتفضلوا بقبول فائق الشكر والاحترام
                                                                                                        أفثيميوس أسوس
                                                                   مدير المكتب الخاص لغبطة البطريرك –   ومكتب الاعلام والعلاقات العامة   
[2] - Histoire de Jerusalem et d’ Hebron , τμήμα του  Saint – Germain de Pres , αρ. 100. Βλ.  Sesostris   Sidarous  Πασά    :  Des  Patriarcats    σελ.   510 -  512 .
تسليم المدينة المقدسة أورشليم الى الخليقة عمر بن الخطاب , من قبل البطريرك صفرونيوس سنة 638 مسيحية الموافقة لسنة 15 هجرية .
11 - المراجع          
- الشماس غريغوريوس بالاماس . مجلة أورشليم (1862 )  يوناني
- يوانيس زيزيولاس . تاريخ كنيسة أورشليم . المجلد السادس صفحة 830-843 . يوناني .
كاليستوس ميلياراس . الأراضي المقدسة في فلسطين وحقوق أمة الروم فيها  القدس 1928 . يوناني .
- خيسوستوموس باباذوبولوس . تاريخ كنيسة أورشليم . أثينا 1970 . يوناني
- HISTOIRE DE JERUSALEM ET D ‘ HEBRON – SAINT – GERMAIN DE PRES No 100 .
- SESOSTRIS SIDAROUS PASSA : DES PATRIARCATS . peg. 510 – 512 .